Najnowszy spot zachęcający do udziału w wyborach do Parlamentu Europejskiego ukazuje nie chorobę, ale bolesną agonię unijnego systemu oraz upadek mitu, którym 15 lat temu faszerowano młodych Polaków.
Nie lubię się specjalnie wymądrzać, bo kogóż interesuje zdanie takiego zacofanego, zaściankowego (co prawda mieszkającego w centrum Warszawy, ale mentalnie, w opinii wielu, zapewne żyjącego na jakimś smutnym blokowisku Polski Ż albo w popegeerowskiej wsi), nietolerancyjnego i w ogóle niezbyt fajnego człowieczka, ale muszę się do czegoś przyznać Czytelnikowi - otóż szalenie lubię, gdy teorie, które wygłaszam i są przez otaczające mnie środowisko traktowane jako rodzaj wariactwa zmieszanego z ekstremizmem i niedopasowaniem do współczesnych nam czasów, nagle się sprawdzają. Tak się składa, że dzieje się tak bardzo często - ja wiem, że to trochę megalomańskie wyznanie, ale nic na to nie poradzę, tak właśnie jest. Niestety, mało kto mnie potem chwali i dostrzega moje niemal profetyczne (a raczej - wynikające z umiejętności myślenia, analizy, wyciągania wniosków, a także faktu, że liberalizm, marksizm i postmodernizm nie zaślepiły mnie i nie paraliżują pracy mózgu), najwyżej przy rodzinnym obiadku mogę rzucić typowym - "a nie mówiłem?". Jak bowiem pisał tradycjonalistyczny mistrz, z lubością określający siebie mianem "reakcjonisty", Nicolas Gomez Davila, "nikogo nie obchodzi co mówi reakcjonista - ani wtedy gdy to mówi, bo wówczas wydaje się to absurdalne, ani po latach, po wówczas wydaje się to oczywiste".
No ale cóż się takiego stało? Otóż moi drodzy - Unia Europejska (albo ktoś na jej zlecenie, to bez znaczenia) postanowiła przypomnieć Europejczykom o tym, że nadchodzi czas wyborów i należy oddać swój cenny głos.
Pamiętacie, jak Unię przedstawiano jako raj na Ziemi? Jak straszono, że nasze niewstąpienie Polski do UE sprowadzi na nasz kraj rozmaite plagi (przerysowaną, ale w sumie pięknie wskazującą na stan umysłu michnikowszczyzny, formą tej propagandy była wizja "płonącego krzyża" nad Polską ukazana na początku teatru TV pt. "19 południk" Machulskiego), że staniemy się drugą Białorusią i że w ogóle bez Unii to wszyscy poumieramy? Jak wskazywano UE jako szczytową formę Europy, a obecność w niej jako największe z błogosławieństw jakie może spotkać Polskę?
Innymi słowy - tak jak końcem historii u Fukuyamy miała być liberalna demokracja, tak na naszym kontynencie emanację owej liberalnej demokracji miała być Unia Europejska. Raj na Ziemi, sojusz wspanialszy niż wszelkie inne, organizacje inna, lepsza niż wszelkie w historii. I tylko złośliwiec mógłby powiedzieć, że dokładnie tak samo mówiono o RWPG, ale ja złośliwcem nie jestem, bo mnie wbrew pozorom paneuropejski duch jest bardzo bliski... ale o tym innym razem.
No więc spot pokazał, że w Brukseli nikt już w to nie wierzy.
Dzisiaj nie po to mamy iść do wyborów by uczestniczyć w radosnym święcie demokracji, lecz by ratować naszą przyszłość.
Spot nakręcony jest, jak na standardy unijne, z dość ciekawej perspektywy gdyż podmiotem lirycznym jest... nienarodzone dziecko. Tak jest, młody, nienarodzony Europejczyk, taki, którego według polityków większości unijnych frakcji, w tym S&D (drugiej po EPP), każda Europejka powinna móc legalnie zamordować. Żeby nie było, że obrywa się tylko S&D i różnym zielonym lewakom - spora część europejskiej centroprawicy też, mniej lub bardziej, przykłada ręce do największego Holokaustu w historii Europy i całej ludzkości. No, ale nieistotne. Otóż w tym spocie przez 3 minuty Europejczyk dowiaduje się, że świat się zmienia, pojawiają się różne zagrożenia, nie wiadomo, co przyniesie przyszłość, no i właśnie dlatego trzeba iść na wybory.
Innymi słowy - mit Unii Europejskiej jako krainy szczęśliwości i spokojnej przyszłości prysł jak bańka mydlana.
Pojawia się przy tym pytanie - no dobrze, ale czym są te zagrożenia?
Moje pierwsze skojarzenie to oczywiście kryzys uchodźczy, zamachy terrorystyczne, zamieszki i różne takie dość nieprzyjemne obrazy jakie ostatnimi czasy napływają z Zachodu. Pierwsza myśl - czy oni tam w Brukseli wreszcie zmądrzeli?
Szybko jednak uświadomiłem sobie, że przecież europejskim politykom multi-kulti marzyło się od ładnych kilku dekad i raczej niespecjalnie przejęli się tym, że nasz kontynent przestaje przypominać Europę gdyż właśnie o to im od dawien dawna chodziło. No, chyba, że byli aż tak głupi, że naprawdę wierzyli w to, że ten eksperyment się uda, a ludzie będą sobie żyli w pokoju.
A później przypomniałem sobie o takich sprawach jak rosnąca w siłę w całej Europie prawica, Brexit i kilka innych drobiazgów, które mogą UE jako instytucję roznieść na kawałki.
Może więc to nie wybuchające bomby są problemem, to nie żółte kamizelki pacyfikowane przez francuską policję, ale wizja silnej reprezentacji eurosceptyków w Parlamencie Europejskim przeraża eurokratów. Skądinąd miałem okazję słyszeć od pewnej osoby, która o polityce w Brukseli to i owo wie, że w PE będą kombinować jak zmienić regulamin prac w taki sposób, by maksymalnie uprzykrzyć życie narodowej prawicy.
Czy jednak eurokraci naprawdę zauważyli, że ich polityka doprowadza Europę do ruiny? Kto wie? Jedno jest jednak pewne - spot jaki wypuszczono, jestem święcie o tym przekonany, za unijne pieniądze pierwszy raz w jego historii przedstawia zupełnie inną wizję UE, niż tą, którą znamy od dawna.
Aż przypomina się słynna rozmowa z Bosakiem w TVN24 o prezydencji Polski w 2012 roku, gdzie panie dziennikarki (bo ciężko Monikę Richardson nazwać "gościem" programu w świetle jej zachowania) linczowały Bosaka tylko za to, że śmiał podać kilka faktów wskazujących na to, że UE nie radzi sobie wcale tak dobrze z różnymi problemami.
Jak to śpiewał kiedyś Kazik Staszewski - "ten system musi upaść, teraz i zaraz".
